Czáſu onego ieden był ięźyk y iednáka mowá po wſzytkiey źiemi.
Y przydáło ſię gdy wyſzli od wſchodu ſłońcá / ználeźli rownią w źiemi Sennáár / y mieſzkáli tám.
Tedy mowili miedzy ſobą / Náczyńmy cegły y wypalmy ią w ogniu. Tedy nápalili cegły miáſtho kámienia / á glinę iłowáthą mieli miáſtho wapná.
Potym rzekli. Nuźeſz zbuduymy ſobie miáſto y wieźę / ktoreyby wierzch doſtał do niebá / ábychmy ſobie vczynili ſławę / przed tym niż ſię ſnadż roſproſzemy po wſzey źiemi.
Tedy Pan ſtąpił áby oglądał miáſto ono y wieźę / ktorą budowáli ſynowie ludzcy.
Y rzekł Pan. Oto lud ten ieden ieſt / á wſzyſcy iednym ięzykiem mowią / á toć ieſt początek ſprawy ich / á ták nic nie będźie coby im przekaźiło na co ſię vſádżili.
Nuż tedy ſtąpmy / á pomieſzaymy tám ięzyki ich / áby jeden drugiego nie zrozumiał.
A ták Pan rozproszył ie ſtámtąd po wſzytkiey źiemi / ták iż zániecháli budowáć miáſtá onego.
A dlategoż wezwáne ieſt Babel / ábowiem tám Pan pomieſzał ięźyki wſzey źiemie / y ſtámtąd ie roſproſzył po wſzytkiey źiemi.
Gdansk Bible (1632)
A byłá wſzyſtka źiemiá jednego języká / y jedney mowy.
2. Y ſtáło śię / gdy wyſzli od wſchodu słońcá ználeźli rowninę w źiemi Senáár / y mieſzkáli tám.
3. Y rzekł jeden do drugiego: Nuże náczyńmy cegły / y wypálmy ją ogniem: y mieli cegłę miáſto kámienia / á glinę iłowátą mieli miáſto wapná.
4. Potym rzekli / Nużeſz / zbuduymy ſobie miáſto / y wieźą / ktoreyby wierzch dośięgáł do niebá / á uczyńmy ſobie imię / byſmy śię ſnadź nie rozproſzyli po obliczu wſzyſtkiey źiemie.
5. Tedy Pan zſtąpił áby oglądáł miáſto ono / y wieźą ktorą budowáli ſynowie ludzcy.
6. Y rzekł Pan: Oto lud ieden y język jeden tych wſzyſtkich: á toć jeſt záczęćie dźiełá ich / á teráz nie zábroni im nikt wſzyſtkiego co zámyślili uczynić.
7. Przetoż zſtąpmy á pomieſzaymy tám język ich / áby jeden drugiego języká nie zrozumiał.
8. A ták rozproſzył je Pan z támtąd po obliczu wſzyſtkiey źiemie: y przeſtali budowáć / miáſta onego.
9. Przetoż názwał imię jego Babel: iż tam pomieſzáł Pan język wſzyſtkiey źiemie: y z támtąd rozproſzył je Pan po obliczu wſzyſtkiey źiemie.
Szent István Társulati Biblia (katolikus) (1996)
Mieszkańcy całej ziemi mieli jedną mowę, czyli
jednakowe słowa
A gdy wędrowali ze wschodu, napotkali równinę w kraju
Szinear i tam zamieszkali.
I mówili jeden do drugiego: "Chodźcie, wyrabiajmy cegłę
i wypalmy ją w ogniu". A gdy już mieli cegłę
zamiast kamieni i smołę zamiast zaprawy murarskiej,
rzekli: "Chodźcie, zbudujemy sobie miasto i wieżę,
której wierzchołek będzie sięgał nieba, i w ten
sposób uczynimy sobie znak, abyśmy się nie rozproszyli po
całej ziemi".
A Pan zstąpił z nieba, by zobaczyć to miasto i wieżę,
które budowali ludzie,
i rzekł: "Są oni jednym ludem i wszyscy mają
jedną mowę, i to jest przyczyną, że zaczęli
budować. A zatem w przyszłości nic nie będzie dla
nich niemożliwe, cokolwiek zamierzą uczynić.
Zejdźmy więc i pomieszajmy tam ich język, aby jeden
nie rozumiał drugiego!"
W ten sposób Pan rozproszył ich stamtąd po całej
powierzchni ziemi, i tak nie dokończyli budowy tego miasta.
Dlatego to nazwano je Babel, tam bowiem Pan pomieszał mowę
mieszkańców całej ziemi. Stamtąd też Pan
rozproszył ich po całej powierzchni ziemi.
Note: all links on this site to Amazon.com, Amazon.co.uk and Amazon.fr are affiliate links. This means I earn a commission if you click on any of them and buy something. So by clicking on these links you can help to support this site.
