This is a guest post by by Siôn Jobbins.
Wrth tecstio yn Gymraeg ar fy ffôn poced dwi’n ceisio osgoi defnyddio llythrennau dwbwl gan fod hynny’n cymryd gormod o amser. Mae’n hawdd peidio dyblu ‘n’ ac ‘r’ (a dweud y gwir, dwi ddim yn deall pam na wnaeth John Morris Jones gael gwared arnyn nhw yn yr 1920, fel y cafodd wared ar ddyblu ‘m’ a ‘t’). Byddaf yn osgoi dyblu ‘d’ ar gyfer y lythyren ‘d’ trwy ddefnyddio’r symbol ð sydd ar allweddell rhif 4 fel arfer ar y ffôn. Mae’n rhaid dyblu ‘l’ ar gyfer ‘ll’. Byddaf hefyd yn defnyddio ‘x’ ar gyfer y swn ‘ch’ gan fod hynny’n gynt.
Ond hoffwn holi, gan fod dyblu llythrennau mor drafferthus wrth ddanfon neges destun, sut mae ieithoedd sy’n llawn llythrennau dwbwl fel Iseldireg, Estoneg neu Ffineg yn mynd i’r afael gyda’r broblem (os ydyn nhw’n ei weld yn broblem wrth gwrs!)? A fyddai gan ddarllenwyr dy flog atebion neu awgrymiadau?
Texting in Welsh I try to avoid doubling letters as it’s a nuicance whilst texting. Not doubling ‘n’ and ‘r’ is easy and I don’t understand why we need them in Welsh in anycase (we got rid of doubling t and m with John Morris Jones’s reforms in the 1920s). I can avoid doubing ‘d’ for the ‘dd’ sound by using the ð symbol which is on the d key, though many Welsh-speakers aren’t familiar with this letter. I can’t find a way of not doubling l to get the ll letter.
This got me thinking how do language with many double letters; Dutch, Estonian or Finnish cope with this problem (if they see it a problem)?
