Archive for the 'Cerddoriaeth / Ceol' Category

Eachtra

Tháinig mé ar ais go Bangor Dé Máirt an seachtaine seo caite i ndiaidh saoire ar fheabhas ar fad in Éirinn, Albain agus Sasana.

In Éirinn bhí sé an deas daoine a bhuail mé leis ag an scoil samhraidh anuraidh a fheiceáil arís, agus ag bualadh le a lán daoine eile. Bhí mé sa rang a sé i mbliana, agus bhí i bhfad níos mó deiseanna ann mo chuid Gaeilge a cleachtadh na a bhí sa rang a seacht anuraidh. Bhain mé triail as Gaeilge a labhairt an t-am ar fad taobh amuigh den rang freisin. Sa tráthnóna rinne mé an amhránaíocht sean-nóis le Gearóidín Bhreathnach agus bhain mé an-sult as.

Bhí ceolchoirmeacha ann san oíche le ceoltóirí, amhránaí agus scéalaí den scoth, agus seisiúin sa tithe tábhairne i ndiaidh sin. Sheinn mise an fheadóg íseal beagnach gach oíche sa seisiúin chomh maith -ní raibh gach port agam, ach bhí roinnt acu agam. Caithfidh mé níos mó a fhoghlaim de ghlanmheabhair -is féidir liom a lán port a sheinm ón ceol scríofa, ach ní féidir liom a oiread a sheinm gan ceol. Bhí roinnt againn ag seinn i ngach áit - sa tithe tábhairne, sa bhialann, sa lóistín agus nuair a bhí muid amuigh ag siúil.

Adventures

I got back to Bangor on Tuesday of last week after a fantastic holiday in Ireland, Scotland and England.

In Ireland it was lovely to see so many of the people I met at the summer school last year again, and to me many others. I was in the level 6 language class this year, and there many more opportunities to practice my Irish than there were in level 7 last year. I also tried to speak as much Irish as possible outside class. In the afternoons I was in the sean-nos singing class with Gearóidín Bhreathnach and really enjoyed it. Some of us in the class couldn’t help breaking into song wherever we happened to be - in pubs, restaurants, lodgings and while out walking.

There were concerts in the evenings with top musicians, singers and storytellers, and sessions in the pubs afterwards. I even played my low whistle in quite a few of the sessions - I didn’t know all the tunes, but could play along with some of them at least. I need to learn more tunes by heart - at the moment I can play plenty of them with written music, but not nearly so many without the music. I say this to myself everytime I go to Ireland, and am gradually building up my repertoire of tunes.

I’ve decided to write in one main language each time on this blog, rather than trying to write in Welsh, Irish and sometimes Chinese every time. This is mainly because it takes me quite a long time to write everything in two or three languages. And because I think it’s better to write directly in each language, rather than translating from Welsh into the others, as I usually do. So today it’s Irish (and English), yesterday was Welsh, and tomorrow I might have a go at Scottish Gaelic. When I get round to it, I’ll write English versions of the posts - sort of loose translations with extra bits.

Fforio

Yn ddiweddar dw i wedi bod yn fforio Bangor ac yr ardal hon. Dw i’n arfer dilyn pob llwybr ydw i’n darganfod i weld i le maen nhw’n mynd. Echddoe, er enghraifft, mi ddarganfodais lwybr sy’n mynd i lawr i’r lan o Ffordd Siliwen, y ffordd sy rhedeg ar hyd y môr o’r pier, ac mi gerddais ar hyd y lan cyn hir ag medru i, ac yna i lawr â fi i’r prifysgol. Ddoe es i i Borth Penrhyn, ac wedyn mi ddarganfodais lôn sy’n mynd i fyny Mynydd Bangor hyd at Clwb Golff St. Deiniol. Roedd llawer o fwyar ar hyd y lôn ac mi ddynnais a fwytais cryn dipyn ohonynt - roedden nhw blasus iawn. Heddiw mi ddarganfodais lwybr sy’n mynd i fyny ochr arall Mynydd Bangor, lle roedd llawer o fwyar a golygfeydd hyfryd dros y ddinas i Eryri. A i yn ôl i dynnu mwy o fwyar cyn bo hir, a bydda i’n ceisio peidio â bwyta nhw i gyd cyn i mi cyrraedd adref! Bydd rhaid mi i ofyn i fy mam am rysetiau sy’n defnyddio mwyar.

Roedd fy ngwyliau yn Iwerddon, yr Alban a Sir Gaerhirfryn yn wych dros ben, gyda llaw. Yn Iwerddon roedd hi’n hyfryd gweld cymaint o bobol ydw i wedi cwrdd â nhw y llynedd, ac i ddod i nabod llawer o bobol newydd. Roedd gen i llawer o gyfle i siarad Gwyddeleg yn y dosbarthiadau a thu allan, mi ddysgais cryn dipyn o ganeuon newydd yn y prynhawniau, roedd cyngherddau gwych yn y nos ac wedyn sesiynau yn y tafarndai lleol. Mi ganais fy chwiban yn rhai o’r sesiynau hyd yn oed.

Y cwrs caneuon Gaeleg yn ngholeg Sabhal Mòr Ostaig ar Ynys Skye roedd yn ffantastig hefyd. Mi ddysgais mwy na 30 o ganeuon efo tiwtor ardderchog efo llais hyfryd, Christine Primrose, cwrddais â llawer o bobol diddorol, a siaradais cryn dipyn o Aeleg a Gwyddeleg - roedd torf fawr o siaradwyr Gwyddeleg yno sydd yn dysgu Gaeleg. Mae lle yn hyfryd hefyd, yn arbennig harddwch gwyllt y mynyddoedd a’r môr. Hoffwn i’n mynd yn ôl yn y dyfodol agos, ac efallai bydda i’n gwneud cwrs mewn Gaeleg a cherddoriaeth draddodiadol yno ar ôl i mi orffen y cwrs ym Mangor.

Beidh mé ag scríobh rud éigin as Gaeilge faoi m’eachtraíochtaí in Éirinn agus Albain amárach.

Offeryn cerdd

A photo of most of my musical instruments

Weithiau dw i’n meddwl bod fy nghasgliad o offeryn cerdd yn dipyn bach rhy fawr. Mae gen i pymtheg o offeryn - dau gitâr (gitâr clasurol a gitâr tannau dur), pum chwiban tun, dau chwiban isel, ffliwt, clarinét, recorder, harmonica a dau ocarina. Dw i’n gallu chwarae nhw i gyd mwy neu lai, heblaw y ffliwt, ond dw i’n canolbwyntio ar y gitâr a’r chwibanau ar hyn o bryd. Yn ffodus mae y mwyafrif ohonyn nhw yn eitha bach, felly does dim problem dod â lle iddyn nhw.

Gléasanna ceoil

Uaireanta tá mé ag smaoineamh go bhfuil mo bhailiúchán de gléasanna ceoil beagán ro mhór. Tá cúig gléasanna deag agam - dhá ghiotár (giotár clasaiceach agus giotár le téad chruach), cúig feadóige stáin, dhá fheadóg íseal, feadóg mhór, cláirnéid, fliúit Shasanach, orgán béil agus dhá ocarina. Is féidir liom an t-iomlán acu a sheinm a bheag nó a mhór, ach bím ag díriú ar an fheadóg stáin, an fheadóg íseal agus an giotár ar faoi láithir. Níl an chuid is mó de mo ghléasanna go ro mhór go hádhúil, mar sin de is féidir liom áiteanna a lorg dóibh.

Musical instruments

Sometimes I think that my collection of musical instruments is a bit too large. I currently have 15 instruments - two guitars (a classical one and a steel-string one), five tin whistles, two low whistles, a flute, a clarinet, a recorder, a harmonica and two ocarinas. I can more or less play all of them, with the exception of the flute, but I’m concentrating on the guitar and whistles at the moment. Fortunately most of them at fairly small, so finding places to keep them is not a problem.

Llygoden wedi ei boddi

Nos Sadwrn canais mewn cyngerdd gyda’r côr meibion yn Woodingdean, tref fach ger Brighton. Cyrhaeddais yno mewn amser, ond yn anffodus, es i hollol ar goll ar y ffordd o’r stop bws i’r eglwys lle cafodd y cyngerdd ei gynnal. Ar ôl disgyn o’r bws, sylweddolais mod i’n yn y lle anghywir. Ro’n i’n nabod roedd yr eglwys ar ffordd o’r enw Ridgeway ond doedd dim ond syniad amwys ‘da fi lle roedd honna. Felly cerddais yn ôl i fyny’r bryn yn chwilio am y Ridgeway. Pan cyrhaeddais ar ben y bryn o’r diwedd heb ddod o hyd i’r Ridgeway neu’r eglwys, es i i fyny ac i lawr pob un o’r ffyrdd hyn cyn i mi ddod o hyd i rywun i ofyn cyfarwyddiadau amdano. Dywedodd ef wrthaf lle roedd y Ridgeway a meddyliais fyddwn i’n cyrraedd i’r eglwys cyn bo hir.

Felly ro’n i’n ar y ffordd gywir, o’r diwedd, ond ar ben anghywir hi. Felly cerddais i lawr y ffordd, a nid ffordd fyr roedd hi. Pan cyrhaeddais i’r ben arall heb weld yr eglwys, meddyliais wrtho fy hun mod i wedi blino, yn wlyb dros ben - roedd hi’n bwrw glaw trwm trwy’r amser - ac mae’r cyngerdd wedi dechrau yn barod, felly mae’n well ‘da fi mynd adref. Ond yna weles i’r eglwys, es i mewn, a llithrais i mewn sedd yng nghefn hyd at yr egwyl - roedd yr hanner cyntaf bron wedi gorffen hyd hynny. Dyma’r tro cyntaf mod i wedi clywed y côr fel aelod o’r cynulleidfa a swniodd yn wych.

Ces i canu yn ail hanner y cyngerdd o leiaf.

Cynghorodd ein arweinydd mod i’n gorfod cael lifft i gyngherddau yn y dyfodol rhag ofn i mi cyrraedd yn edrych fel ‘llygoden wedi ei boddi’. Cyngor da! Dod â’r map byddai yn syniad da hefyd.

Luchóg báite

Oíche Shatharn chan mé i gceolchoirm le cór Breatnach i Woodingdean, baile beag i aice le Brighton. Shroich mé ansin in am, ach ar an drochuair, chuaigh mé ar seachrán idir stad na mbus agus an eaglais cá raibh an cheolchoirm ar siúil. I ndiaidh an mbus a fhágáil, shíl mé go raibh mé san áit mícheart. Bhí fios agam go raibh an eaglais ar bóthar dar bh’ainm an Ridgeway, ach ní raibh mé cinnte cá raibh an bóthar sin. Mar sin de shiúl mé air ais suas an cnoc agus mé ag lorg an Ridgeway. Nuair a shroich mé ar bharr cnoic gan tar ar an Ridgeway nó an eaglais, chuaigh mé suas agus síos gach bóthar ansin roimh tháinig mé ar duine agus chuir mé faisnéis an bhealaigh air. Dúirt sé liom cá raibh an Rideway agus shíl go shroichfinn mé ann gan mhoill.

Raibh mé ar an bóthar ceart ar deireadh, ach ag barr an cnoic in áit bun an cnoic, cá raibh an eaglais. Mar sin de shiúl mé síos an bóthar, agus ní raibh sé bóthar gearr. Nuair a tháinig mé ag bun an cnoic gan an eaglais a fheiceáil, dúirt mé liom féin go raibh mé tuirseach agus fliuch go craiceann - bhí sé ag cur báisteach an t-am ar fad - agus go mbeidh an cheolchoirm ag tosú cheana, agus rachaidh mé abhaile anois. Agus ansin, chonaic mé an eaglais, chuaigh mé isteach agus shuigh mé síos ag cúl na lucht féachana - bhí an chéad leath thart faoin am sin. Sin é a chéad uair atá mé an cór a chluinstin mar ball na lucht féachana agus bhí sé go hiontach.

Ar a laghad chan mé sa dara leath.

Dúirt ár stiúrthóir liom gur cheart dom síob a fháil agus mé ag dúl chúig cheolchoirmeacha as seo amach, nó tiocfaidh mé ann ag féachaint mar luchóg báite. Comhairle mhaith! Mapa a thógáil bhiodh smaoineamh maith freisin.

Drowned rat

On Saturday evening I sang in a concert with the Welsh choir in Woodingdean, a small town near Brighton. I arrived there on time, but unfortunately got completely lost between the bus stop and the church where the concert was taking place. After getting of the bus I realised that I was in the wrong place. I knew that the church was on a road called the Ridgeway but only had a vague idea where that was. So I marched back up the hill looking for the Ridgeway. When I finally arrived at the top of the hill without finding the Ridgeway or the church, I went up and down all the roads there before finding someone to ask for directions. He told me where was the Ridgeway and I thought that I’d soon be arriving at the church.

I was on the right road at last, but at the wrong end of it. So I off I went down the road, and it wasn’t a short road either. When I finally arrived at the other end without seeing the church, I thought to myself I’m tired, soaked - it was raining heavily all this time - and the concert will have already started, so I might as well go home. But then I saw the church, went in and slipped into a seat at the back until the interval - the first half was almost over by then. This was the first time I’d heard the choir as part of the audience and it sounded great.

At least I got to sing in the second half of the concert.

Our conductor advised me to get a lift to future concerts so that I don’t turn up looking like a drowned rat. Good advice! Taking a map would also be a good idea.

Sesiynau cerddoriaeth

Yn ddiwethar dechreuais mynd i sesiwn cerddoriaeth mewn tafarn yn Rottingdean, pentref ger Brighton, pob nos Sul. Rhwng deg o gerddorwyr sy’n chwarae yn y sesiwn ‘ma ac maen nhw’n i gyd yn dalentog iawn. Mae’r mwyafrif ohonynt yn chwarae dau neu fwy offeryn cerddoriaeth yn dda, ac mae rhan ohonynt yn canu hefyd. Dan ni’n chwarae alawon o Iwerddon yn bennaf, a dw i’n nabod cryn dipyn onhonynt, ond llawer mwy o ymarfer sy’n angen cyn i mi gallu chwarae’r alawon yn gyflym ac yn dda heb gamgymeriadau. Dim ond chwarae’r darnau mod i’n gallu chwarae ydw i.

Dw i’n ceisio dysgu mwy o alawon wrth fy nghlustiau heb wrando ar y gerddoriaeth. Sgil defnyddiol iawn yw ‘ny, a gobeithio bydda i’n gallu dysgu bron unrhyw alawon ar ôl wrando arno tipyn o weithiau. Ar hyn o bryd dw i’n gorddibynnu ar gerddoriaeth ysgrifenedig. Dw i’n gallu dysgu caneon fel ‘ny yn barod, ond mae alawon symlach ‘da nhw.

Seisiúin Ceoil

Le déanaí thosaigh mé páirt a ghlachadh i seisiún ceoil i dteach tabharine i Rottingdean, sráidbhaile in aice le Brighton gach oíche Dhomhnaigh. Bíonn thart ar deich daoine ag sheinm sa seisúin seo agus is ceoltoirí ildánach iad - bíonn an chuid is mó acu ag sheinm dhá uirlis ceoil nó níos mó, agus bíonn chuid acu ag canadh freisin. Bíonn muid ag seinm poirt as Éirinn go príomha, agus tá aithne agam ar go leor acu, ach tá orm i bhfad níos mó cleachtadh riomh gur féidir liom iad a sheinm go mhaith, go tapaigh agus gan botúin. Níl ach seinm na páirt gur féidir liom atá mé.

Bhainím triail as páirt a fhoghlaim gan feachaint ar an ceol. Is scil an úsáideach sin agus tá súil agam go mbeidh mé in ann páirt a fhoghlaim i ndiaidh iad a chloisteáil cúpla uair. Ar faoi láithair bhainím an iomarca úsáid as ceol scríofa agus mé páirt a fhoghlaim. Is féidir liom amhrain a fhoghlaim trí mó cluais, ach bíonn fonn níos simplí acu.

Music sessions

Recently I’ve started going to an Irish music session at a pub in Rottingdean, a village not far from Brighton every Sunday evening. About ten or so people go to this session and they are all very talented musicians. Most of them play two or more instruments and some of them sing as well. We play mostly tunes from Ireland and I know quite a few of them, though a lot more practice is needed before I can play quickly and well without mistakes. I just play the bits I can.

I’m trying to learn more tunes by ear without looking at the music, a very useful skill which will hopefully develop over time until I can pick up more or less any new tune after hearing it only a couple of times - I tend to rely too much on written music at the moment. I can already do this for songs, though they tend to have simpler melodies.

Dydd Gŵyl Dewi

Neithiwr canodd y Côr Meibion Cymraeg Brighton mewn cyngerdd yn Lindfield ger Haywards Heath i ddathlu Dydd Gŵyl Dewi. Roedd tua 150 o bobl yn y cynulleidfa, yn gynnwys cryn dipyn o Gymry, a gwerthfawrogon nhw ein canu a’r gerddoriaeth a ganodd un o’r telynoresau arferol yn fawr. Codon dros mil o bunnau ar gyfer hosbis leol hefyd.

Lá Naomh David

Aréir sheinn an Cór Breatnach Brighton i gceolchoirm i Lindfield in aice le Haywards Heath, Lá Naomh David a cheiliúradh. Bhí 150 de de lucht féachana ann, lena n-áirítear cuid mhaith Breatnaigh, agus bhain siad an-sult as ár amhránaíocht agus ceol na cláirseiche a sheinn aon de ár cláirseachaí féiltiúil. Bhailigh muid níos mó na míle punt ar mhaithe le hospice áitiúla.

St. David’s Day

The Brighton Welsh Male Voice Choir gave a concert last night at Lindfield near Haywards Heath to celebrate St. David’s Day. The audience of 150 or so, which included quite a few Welsh people, seemed to really appreciate our singing, and also the harp playing of one of our regular harpists. We also raised over £1000 for a local hospice.

Cyngerdd

Neithiwr perfformiodd y Côr Meibion Brighton mewn eglwys yn Seaford. Nghyngerdd cyntaf gyda’r côr oedd e, mwynheuais yn fawr ac na theimlais yn nerfus o gwbl. Fe ganon ni 21 cân, yn gynnwys tri yn y Gymraeg (Myfanwy, Ar Hyd y Nos a Nos Da), ac roedd telynores ifanc ardderchog yn canu’r telyn tra bod ni’n cymryd saib bach. Roedd sŵn y telyn yn hyfrd dros ben. Bydd y cyngerdd nesaf ar Ddydd Gŵyl Dewi yn Lindfield.

Nos Fercher, ymunais â chôr cymunedol (Vox) - maen nhw wedi ffeindio arweinydd newydd o’r diwedd. Canodd yr 11 ohonon ni - wyth merched a thri dyn - amrywiaeth o ganeuon, ac ar ôl yr ymarferiad, aethon i dafarn gerllaw. Fe ges i noson wych a bydda i’n ôl yno yr wythnos nesaf.

Ceolchoirm

Aréir sheinn an Cór Breatnach Brighton in eaglais i Seaford. Mo chéad cheolchoirm leis an cór a bhí sé, bhain mé an-sult as agus ní raibh mé imníoch ar chor a bith. Sheinn muid 21 amhrán, lena n-áirítear trí as Breatnais, agus sheinn cailín óg an cláirseach nuair a bhí sos againn. D’fhuaimnigh an cláirseach go hálainn. Tá an ceolchoirm seo chugainn ann ar an 1 de Mí na Márta i Lindfield.

Oíche Chéadaoin chuaigh mé i gcór pobail (Vox) - tá siad tar éis stiúrthóir nua a fháil faoi dheireadh. Chan an 11 againn - ochtar caillín agus triúir fear - amhráin éagsúla, agus i ndaigh an cleachtadh, chuaigh muid chuig teach tábhairne in aice láimhe. Bhain mé an-oíche agam agus beidh ar ais an tseachtain seo chugainn.

Concert

The Brighton Welsh Male Voice choir sang in a church in Seaford last night. It was my first concert with them, I really enjoyed it, and didn’t feel nervous at all. We sang 21 songs, including three in Welsh (Myfanwy, Ar Hyd y Nos and Nos Da), and a brilliant young harpist played the harp while we had a break. The harp sounded lovely - it’s one of my favourite instruments. Our next concert will be on St. David’s Day in Lindfield.

On Wednesday night I joined a local community choir (Vox), who have finally found a new conductor. The 11 of us - eight women and three blokes - sang a variety of songs, and after the practice most of us went to a nearby pub. It was a very enjoyable evening and I’ll definitely be back there next week.

Newyddion

Es i i’r côr meibion am y drydedd tro yr wythnos hon. Yn raddol dw i’n mynd yn fwy cyfarwydd gyda geiriau ac alawon y caneuon ac gyda chleff y bas. Gartref dw i’n ymarfer chwarae’r alawon ar y gitâr ac yn canu ar y un pryd. Bydd y côr yn perfformio mewn llawer o gyngherddau eleni - o leiaf unwaith y mis - ac bydd ein cyngerdd cyntaf ar yr 2 Chwefror yn Seaford. Ddydd Mercher mi brynais siwt ginio, crys gwisg a thei cwlwm coch fel y ddraig ar y fanner Cymru i wisgo yn y cyngherddau. Mi ges i ostyngiad mawr ar y preis - pumdeg y cant - oherwydd y seliau mis Ionawr.

Ddydd Iau ymunais â’r Gerddorfa Werin Sussex, grŵp o gerddorion gwerin sy’n chwarae cerddoriaeth o bob cwr Brydain ac Iwerddon dwywaith y mis yn Worthing. Maen nhw’n chwarae ar gyfer dawnsiau sgubor a digwyddiadau tebyg o bryd yw gilydd hefyd. Er enghraifft, neithiwr chwaraeon nhw yn nghinio Burns, ond chwaraeais i ddim achos dim ond newydd ymunais â nhw yw i.

Nuacht

Chuaigh mé chuig an cór ar an tríú uair an seachtaine seo. De réir a chéile tá mé ag éirí níos aithnidiúil leis foclaí agus foinn na hamhráin, agus ar an dord-eochair. Sa bhaile bím ag cleachtadh na foinn ar an giotár agus ag canadh ag an am ceanna. Beidh an cór ag seinn i go leor ceolchoirmeacha i mbliana - uair amháin gach mí ar a laghad - agus beidh an chéad cheolchoirm ar an 2 de Mhí Feabhra i Seaford. Dé Céadaoin cheannaigh mé culaith dinnéir, léine feisteas agus carbhat cuachóige dearg mar an dragan ar bhratach na Breataine Bige, agus caithfidh mé iad ag na ceolchoirmeacha. Fuair mé lascaine mhór - caoga faoin gcead - de bharr díolacháin Eanáir.

Déardaoin chuaigh mé chuig Ceolfhoireann na nDaoine Sussex, grúpa daoine a bhíonn ag seinn ceol as gach coirnéal Breataine agus na hÉireann dhá uair sa mhí i Worthing. Bíonn siad ag seinn ag damhsaí scioból agus gníomhaíochtaí cosúla ó am go ham fosta. Mar shampla, sheinn siad ag dinnéar Burns aréir, ach ní sheinn mise mar ní mo ná go bhfuil mé téigh iontu agam.

News

This week I went to the Welsh choir for the third time. I’m gradually becoming more familiar with the words and tunes of the song, and with the bass clef. I practise the tunes on the guitar at home and try to sing them as well. The choir will be performing in quite a few concerts this year - at least one a month - and the first one will be on 2nd February in Seaford. On Thursday I bought a dinner suit to wear at the concerts. It came with a dress shirt and bow tie that’s red like the dragon on the Welsh flag and I got a big discount - 50% - thanks to the January sales.

On Thursday I joined the Sussex Folk Orchestra, a bunch of people who play folk music from every corner of Britain and Ireland a couple of times a month in Worthing. The also play at barn dances and for similar occasions from time to time. Last night, for example, they played at a Burns Night dinner, though I didn’t play as I’ve only just joined them.

Corau

Yr wythnos hon, ymunais â’r Côr Meibion Cymraeg Brighton. Maen nhw’n ymarfer bob Nos Lun yn Eglwys Sant Leonard yn Hove, taith weddol fyr ar y bws o fan hyn, ac maen nhw’n perfformio mewn cyngherddau bob ail mis ar gyfer elusen. Torf o hogiau diddorol ydyn nhw, a mwynhaf canu gyda nhw, dw i’n meddwl. Darganfodais llais bas sy ‘da fi ac felly mae rhaid i mi ailddysgu y clef bas nawr.

O’n i’n bwriadu ymuno â côr cymunedol lleol hefyd, ond maen nhw’n chwilio am arweinydd newydd ar hyn o bryd a dydyn nhw ddim yn ymarfer. Gobeithio bydden nhw’n ailddechrau cyn bo hir. Beth bynnag, chwiliais am gorau lleol eraill y gallwn ymuno amdanynt, a dw i wedi synnu bod cymaint o gorau yn yr ardal hon - corau proffesiynol, corau cymunedol, corau siambr a hyd yn oed côr Iddeweg.

Coir

An seachtain seo, chuaigh mé i gCór Breatnach Brighton. Bíonn siad ag cleachtadh achan Oíche Luan in Eaglais Niamh Leonard i Hove, turas measartha gearr ar an mbus ó anseo, agus bíonn siad ag seinn i gceolchoirm achan dara mí ar mhaithe le carthanacht. Grúpa fir suimiúla atá siad, agus sílim go bhainfidh mé sult as a bheith ag canadh leo. Aníos tá fhios agam go bhfuil dordghuth agam, agus dá bhrí sin, tá orm an dord-eochair a fhoghlaim arís.

Bhí rún agam téigh i gcór pobail áitiúla freisin, ach tá siad ag lorg stiúrthóir nua ar faoi láthair agus ní bhíonn siad ag cleachtadh. Tá súil agam go mbeidh siad ag tosú arís go luath. Ar aon nós, bhí mé ag lorg cóir áitiúla eile go bhíodh mé in ann téigh iontu, agus tá iontais orm go bhfuil an oiread sin cóir san áit seo - cóir gairmiúil, cóir pobail, cóir seomra agus fiú cór Giúdais.

Choirs

This week I joined the Brighton Welsh Male Voice Choir. They practise every Monday evening in St Leonard’s Church in Hove, a shortish bus ride from here, and give concerts for charity every other month. They seem like an interesting bunch of blokes and I’m sure I’m going to enjoy singing with them. I discovered that I’m a bass, as I suspected, so I have to relearn the bass clef, something I haven’t needed to read for a long time.

I was planning to join a local community choir as well, but they are currently looking for a new conductor and are not practising. I hope they’ll start again soon. Anyway, I’ve been looking for other local choirs I could join and have been surprised how many there are - professional choirs, community choirs, chamber choirs and even a Yiddish choir.

Gwynt a glaw

Mwynheuais Nadolig - bwytais lawer o fwyd blasus (cogyddes ardderchog yw fy mam), ac ymlacais o blaen y tân a’r teledu. Ddydd Mercher, aethon ni am dro o amgylch yr Ardal Lluniau a bwyton ni ginio mewn tafarn ger tŷ Beatrix Potter (Hill Top). Nos Iau daeth fy chwaer ac ei chariad, ac aethon ni i dafarn gyda’n gilydd. Yn anffodus, roedd hi’n bwrw glaw trwm ac roedd y gwynt yn chwythu pan o’n ni’n adael y tafarn, ond yn ffodus cawson ni lifft gyda chyfaill fy chwaer.

Cyrhaeddais ‘nôl yn Brighton Nos Wener ar ôl taith hir iawn ar y trên. Achos roedd gorsaf Euston yn cau, o’n i’n gorfod y “llwybr golygfaol” trwy Birmingham a Basingstoke, yn hytrach na mynd yn syth o Lancaster i Lundain.

Gaoth agus báisteach

Bhain mé sult as an Nollaig - d’ith mé go leor bia blasta (is cócaire iontach í mo mháthair), agus ghlac mé mo shuaimhneas ar aghaidh an thine agus an teilifís. Dé Céadaoin chuaigh muid ar turas timpeall Ceantar na Lochanna agus d’ith muid lón i dteach tábhairne in aice tí Beatrix Potter (Hill Top). Oíche Déardaoin tháinig mo dheirfiúr agus a fiancé, agus chuaigh go dtí an teach tábhairne le cheile. Ar an drochuair, bhí báisteach trom agus gaoth láidir ann nuair a thosaigh muid abhaile, ach ar an dea-uair dúinn fuair muid síob le cara mo dheirfiúr.

Tháinig mé ar ais i mBrighton oíche Aoine i ndiaidh turas an fhada ar an traein. Bhí stáisiún Euston dúnta agus dá bhrí sin, bhí orm bealach eile a thógáil trí Birmingham and Basingstoke, in áit ag dhol díreach o Lancaster i Londain.

Wind and rain

Christmas was good - I eat lots of lovely food (my mum is a great cook), and relaxed in front of the fire and the telly. On Wednesday we went on a drive around the Lake District and had lunch in a pub next to Beatrix Potter’s house (Hill Top). My sister and her fiancé arrived on Thursday evening and we went out to one of the local pubs - the slightly spooky one up in the woods. It was tipping it down and blowing a gale when we left the pub, which kept the vampires away, but fortunately we got a lift home with one of my sister’s friends.

I got back to Brighton on Friday evening after a seemingly interminable journey. Euston station was closed, so instead of going directly from Lancaster to London, I had to take the “scenic route” via Birmingham and Basingstoke.

Next Page »