Babel

The Tower of Babel (Genesis 11: 1-9)

Elsässisch (Alsatian)

Un ewer d'ganzi welt esh nur ei sproch un ei redensart gse.
Als sie vom oste gwandert senn, han sie e tall gfunde, em land Shinaar, un han sich dert igwohnt.
Un einer het em andre gsait : « Nu, bache mer bachstein un lenn mer sie im fier verbrenne ». Un d'bachstein senn ehre boistein gse un d'tär ehrer mergel.
Denn hann sie gsait : « Genn mer un boie mer uns e statt, un e turm, sie kopf bis zum hemmel ; un mache mer uns e namme, sonst ware mer uf dganzi welt verspreidelt ;
Un esch der Herr uf arde nagfahre um d'statt z'saa un dr turm wu d'mensche-kender boie hann.
Un der Herr sait : « le, e einiger volk un ver alle d'glichi sproch ; e so han sir ehr gschaft kenne afange un vo do ab, alles vu sie kende vorgse gat ehne grude. »
Nu ! geh mer na un meschle ehr spoch, as ke mann meh e sproch vum e andre versteh kaht. »
Dr Herr het sie denn vu dem ort usgspreidelt ever d'ganzi evene welt, un d'statt boie hann sie verzechte.
Derfer het mer sie statt Babel gnannt wel do der Herr alli spoch vu der mensche vermeschelt het ; un vu do her het sie der Herr ever d'ganzi evene welt verspreidelt.